head-banbueng-min
ยินดีต้อนรับเข้าสู่เว็บไซต์ โรงเรียนบ้านบึง(สันติมโนประชาสรรค์)
วันที่ 17 มกราคม 2022 4:13 PM
head-banbueng-min
โรงเรียนบ้านบึง(สันติมโนประชาสรรค์)
หน้าหลัก » นานาสาระ » พ่อและลูกสาว ที่ถูกเข้าใจผิดจากบุคคลคนอื่นที่ไม่รู้จักกัน

พ่อและลูกสาว ที่ถูกเข้าใจผิดจากบุคคลคนอื่นที่ไม่รู้จักกัน

อัพเดทวันที่ 13 มกราคม 2021

พ่อและลูกสาว ที่ถูกเข้าใจผิดจากบุคคลคนอื่นจากในเมืองของตัวเอง

พ่อและลูกสาว เล่าเรื่องราวของพวกประสาทพวกมันน่ากลัวขนาดไหนแต่ก็ยังมีคนที่น่ากลัวยิ่งกว่าเพราะแม้แต่เจ้าพิการต้องยำเกรงด้วยเขาคนนั้นก็คือช่างตีเหล็กแล้วนางก็ย้อนไปในปี 1935 ณเมืองอัลบั้มแขวนประเทศบาสในขณะนั้นมีสงครามกลางเมืองเกิดขึ้นพวกกบฏได้ทุกกลุ่มสามารถจับกุมตัวและตัวถูกยึดอะไรบางอย่าง

ไปด้วยเมื่อหัวหน้าสั่งให้เราจะหางานกลุ่มของพวกกบฏจะหมดแล้วเขาก็ได้สั่งให้ทหารๆนึงรีบทำจดหมายไปส่งมอบให้แก่ภูพานจังหวะนั้นเองเขาก็พบว่ามีกระบวนคนนึงที่เป็นช่างตีเหล็กถูกยิงแต่ปืนขึ้นมาแถมไม่ว่าจะฆ่ายังไงก็ฆ่าไม่ตายมึงนานทำให้เขาตกใจกลัวและร้องออกมาว่าแก่มันไม่ใช่คนแต่เป็นปีศาจเขาว่าช่างตีเหล็ก

ก็ไม่สนใจและเข้าไปจัดการก็ทันที 8 ปีต่อมาเจ้าหน้าที่ของทางรัฐบาลได้เดินทางมาที่หมู่บ้านเพื่อมาสืบหาร้านตีเหล็กด้วยเขามาขอพักยังโรงงานแห่งหนึ่งเมื่อเจ้าของโรงแรมรู้ก็บอกให้ลูกชายช่วยจัดห้องให้กับเขาแล้วก็บอกให้เขาได้รู้ว่าแถบนี้มีร้านพี่เล็กอยู่แห่งเดียวแต่ก็เหลือแต่ซากแล้วที่สำคัญจดช่างตีเหล็กนั่นก็เป็นคน

ที่น่ากลัวมากดังนั้นคนแถวนี้ไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่งหรือสุงสิงด้วยเลยเหมือนเขาได้ยินก็ยังคงยืนยันว่าจะไปค้นหาบางสิ่งใดได้สิ่งนั้นทำให้ทุกคนต่างก็สงสัยว่ามันคืออะไรด่าเจ้าหน้าที่เขาเดินออกไปหาร้านนี่แหละตามที่ได้ข้อมูลมาด้วยเขาพบว่ากำแพงรั้วบ้านของช่างตีเหล็กนะจะไปด้วยเหล็กและไม้กางเขนแถมด้านในก็ยังมี

ไม้กางเขนปักอยู่เป็นจำนวนมากอีกด้วย เล่าเรื่องราวของพวกประสาทพวกมันน่ากลัวขนาดไหนแต่ก็ยังมีคนที่น่ากลัวยิ่งกว่าเพราะแม้แต่เจ้าพิการต้องยำเกรงด้วยเขาคนนั้นก็คือช่างตีเหล็กแล้วนางก็ย้อนไปในปี 1935 ณเมืองอัลบั้มแขวนประเทศบาสในขณะนั้นมีสงครามกลางเมืองเกิดขึ้นพวกกบฏได้ทุกกลุ่มสามารถจับกุมตัว

และตัวถูกยึดอะไรบางอย่างไปด้วยเมื่อหัวหน้าสั่งให้เราจะหางานกลุ่มของพวกกบฏจะหมดแล้วเขาก็ได้สั่งให้ทหารๆนึงรีบทำจดหมายไปส่งมอบให้แก่ภูพานจังหวะนั้นเองเขาก็พบว่ามีกระบวนคนนึงที่เป็นช่างตีเหล็กถูกยิงแต่ปืนขึ้นมาแถมไม่ว่าจะฆ่ายังไงก็ฆ่าไม่ตายมึงนานทำให้เขาตกใจกลัวและร้องออกมาว่าแก่มันไม่ใช่คน

แต่เป็นปีศาจเขาว่าช่างตีเหล็กก็ไม่สนใจและเข้าไปจัดการก็ทันที 8 ปีต่อมา เจ้าหน้าที่ของทางรัฐบาล ได้เดินทางมาที่หมู่บ้านเพื่อมาสืบหาร้านตีเหล็กด้วยเขามาขอพักยังโรงงานแห่งหนึ่งเมื่อเจ้าของโรงแรมรู้ก็บอกให้ลูกชายช่วยจัดห้องให้กับเขาแล้วก็บอกให้เขาได้รู้ว่าแถบนี้มีร้านพี่เล็กอยู่แห่งเดียวแต่ก็เหลือแต่ซากแล้ว

ที่สำคัญจดช่างตีเหล็กนั่นก็เป็นคนที่น่ากลัวมากดังนั้นคนแถวนี้ไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่งหรือสุงสิงด้วยเลยเหมือนเขาได้ยินก็ยังคงยืนยันว่าจะไปค้นหาบางสิ่งใดได้สิ่งนั้นทำให้ทุกคนต่างก็สงสัยว่ามันคืออะไรด่าเจ้าหน้าที่เขาเดินออกไปหาร้านนี่แหละตามที่ได้ข้อมูลมาด้วยเขาพบว่ากำแพงรั้วบ้านของช่างตีเหล็กนะจะไปด้วยเหล็ก

พ่อและลูกสาว

และไม้กางเขนแถมด้านในก็ยังมีไม้กางเขนปักอยู่เป็นจำนวนมากอีกด้วย แล้วทั้งสองก็ต้องเถียงกันไปมาจนเขาด่าเธอออกไปว่าถ้าไม่ชอบทำพิธีมิสซางั้นก็ไปลงนรกกับแม่ที่ผูกคอตายของเธอสะสิจากนั้นก็หัวเราะยกใหญ่เธอจะกินข้าวก็ต้องเข้าไปพักเคารพลงและวิ่งหนีออกไปทันทีทั้งหมดวิ่งไล่ตามกันมาจนถึงรั้วบ้านของช่าง

ตีเหล็กแล้วลูกเจ้าของโรงแรมก็ยังเอาตุ๊กตาของเธอมาทำให้เธอโกรธมากและโช๊คหน้าเข้ามาเอาตุ๊กตาของแกขึ้นไปเลยขณะที่ลูกชายของเจ้าของโรงแรมและเพื่อนกำลังเดินกลับบ้านเขาก็พบกับช่างตีเหล็กเข้าพอดีทั้งสองคนจึงแอบดูช่างตีเหล็กนินทากันว่าช่างตีเหล็กชอบจับเด็กแก้ผ้าแล้วก็ดูดกินไส้พุงแถมยังถ้ามีของตัวเอง

ด้วยมือนินทากันจบลูกชายเจ้าของร้านก็บอกว่าแต่ฉันไม่กลัวมันหรอกแต่คนยิงปลาช่างตีเลยทันทีพอเห็นว่าทั้งปีเลยคันมากพวกเขาก็พากันวิ่งหนีเขาว่าลูกของเจ้าของโรงแรมก็ถูกช่างตีเหล็กไปอีกฝ่ายจังหวะที่เขาล้มลงและทั้งปีเลยกำลังจะจับเขาได้เขาก็รีบลุกขึ้นวิ่งหนีออกไปสันดานเด็กๆคราวนี้กลับมาจะได้เจอกับแม่นักบวช

และภรรยาของนักบวชเมื่อทุกคนเห็นพวกเขารู้ว่าเด็กๆไปเล่นแถวบ้านของช่างตีเหล็กมาพวกเขาก็ถามหาเอกสารทีนึงก็เป็นจังหวะเดียวกับที่กูจะกลับเข้ามาพอดีทำให้นักบวชและภรรยาเห็นว่าเธอเอาไว้ไปเล่นพวกเขาจึงไม่พอใจมากและต่อว่าจะยกใหญ่ซึ่งมันก็ทำให้เธอต้องน้อยเสียใจและก็ไม่พอใจมากดังนั้นเธอจึงตะโกนบอก

พวกเขาไปว่าไม่ต้องมายุ่งกับเธอเพราะพวกเขาไม่ใช่แม่เธอสักหน่อยครับสัญญาเจ้าของโรงแรมเขานำจดหมายที่ลูกชายไปขโมยมาได้เอาออกมาให้เพื่อนๆดู ทำให้ทุกคนได้รู้ว่าที่เจ้าหน้าที่มาที่นี่ก็เพราะต้องการมาตามหาทองคำซึ่งมันคงจะอยู่ที่บ้านของช่างตีเหล็กเป็นแน่ทันใดนั้นเองเจ้าหน้าที่ก็กลับมาถึงพอดีดังนั้นเขาจึง

จดหมายคือพร้อมกับกูว่าจะแจ้งเรื่องนี้ให้ทางการรู้เหมือนเจ้าของโรงงานกับพรรคพวกได้ยินก็ขอร้องเขาเลยบอกว่าจะแลกกับการให้เข้าพักที่นี่ฟรีแต่เจ้าหน้าที่ก็ไม่สนใจและขอเปลี่ยนเป็นให้พวกเขาพาเขาไปที่บ้านของช่างตีเหล็กแทนซึ่งในตอนแรกก็ไม่มีใครยอมไปแต่สุดท้ายก็มีคนอาสาจะได้ครับเมื่อมาถึงรู้ว่าของช่างตีเหล็ก

เจ้าหน้าที่ก็บอกให้พวกเขาตัดกุญแจเข้าไปค้นหากันได้เลยส่วนเท่านั้นจะรออยู่ที่ด้านนอกนี่แหละ ก็ไม่ถนัดงานภาคสนามต่อทุกคนเข้าไปจนถึงตัวบ้านได้แล้วขณะที่เพื่อนคนนึงได้เคาะประตูเรียกให้ช่างตีเหล็กออกมาเผื่อที่เหลือก็คอยระแวดระวังอย่างก็คงกลัวจังหวะที่ประตูกำลังออกเพื่อนคนนึงก็กลัวมากจนเดินถอยหลังก็เหยียบ

จากข้าวและก็เถอะยิ่งพูดออกไปส่วนคนที่อยู่หน้าประตูก็ถูกช่างที่เลยพูดออกมาเล่นงานจากนั้นทุกคนก็นี้ก็จะเจอกันไปคนละทิศคนละทางครับเดินทางตีเหล็กเขาเห็นว่ามีคนนึงถูกหลักนี้อยู่ทำให้มีก็ไปไม่ได้เขาจึงเดินเข้าไปช่วยงานออกให้แต่หมอนั่นก็ดันตกใจวิ่งหนีเขาจนไปสะดุดล้มตุ๊กตาอีกอันนึงครับพอจะเสียชีวิตเมื่อเพื่อนๆหันไปเห็นต่างก็คิดว่าช่างตีเหล็กถาวรอันตรายขณะที่เคยถูกใช้ให้ไปตักน้ำเธอก็เจอกับเด็กหญิงวัยใกล้เคียงกับเธอกำลังเล่นกันอยู่แล้วพวกนั้นก็รอตุ๊กตาหัวของเธอรวมถึงเรื่องแม่ของเธอที่ผูกคอตายด้วย

แสดงความคิดเห็นด้วย Facebook

นานาสาระ ล่าสุด
โรงเรียนบ้านบึง(สันติมโนประชาสรรค์)
โรงเรียนบ้านบึง(สันติมโนประชาสรรค์)
โรงเรียนบ้านบึง(สันติมโนประชาสรรค์)
โรงเรียนบ้านบึง(สันติมโนประชาสรรค์)